درمان شخصیت اجتنابی

درمان شخصیت اجتنابی به روش‌های مختلفی امکان‌پذیر است. اما مساله اصلی برای درمان این شخصیت همکاری و خواست خود فرد می‌باشد. از آنجا که ویژگی اصلی شخصیت اجتنابی، دوری از جمع و معاشرت با دیگران است، ورود به روند درمان به ندرت و به سختی اتفاق می‌افتد. اما اگر روند درمان به طور جدی گرفته شود، بهبودی به احتمال زیادی حاصل خواهد شد. ریشه یابی و حل مشکلات عمیق شخصیت دوری‌گزین تنها به کمک رواندرمانی و تکنیک های روانشناختی صورت می‌گیرد. اما گاه برای کاهش اختلالات جانبی درمانگر دارو نیز دریافت می‌کند. برای شروع درمان بر روی مشاوره فردی کلیک کنید.

چه کسانی برای درمان شخصیت اجتنابی باید مراجعه کنند؟

تشخیص اختلال شخصیتی به معنای پایان زندگی و ناامیدی نخواهد بود. پس حتما این تشخیص توسط روانشناس یا روانپزشک انجام می‌شود، اما به طور کلی در صورتی که نشانه های زیر را در خود یا عزیزتان دیدید حتما برای دریافت خدمات درمان شخصیت اجتنابی کلیک کنید.

_ از پیشنهادات و انتقادها به شدت آسیب می‌بینند.

_ هیچ گونه رابطه نزدیک و صمیمی در محیط شخصی یا کاری خود ندارند.

_ از موقعیت‌هایی که ممکن است احساسات آن‌ها برانگیخته شود دوری می‌کنند.

_ علاقه‌ای به مکان‌های شلوغ ندارند.

_ بیشتر سمت مشاغل و فعالیت‌هایی می‌روند که در آن‌ها ارتباط با دیگران کمتر است.

_ از ریسک کردن و امتحان کردن چیزهای جدید پرهیز می‌کنند.

_میلی به صحبت کردن با دیگران ندارند.

شاید چنین ویژگی‌هایی را در برخی موارد برای مدت زمان کوتاهی تجربه کرده باشید، اما شخصی که دچار اختلال شخصیت اجتنابی باشد کل زندگی‌اش را با این ویژگی ها می‌گذراند. برای آشنایی بیشتر با اختلال شخصیت اجتنابی کلیک کنید.

احتمال درمان شخصیت اجتنابی

آیا این اختلال را می‌توان درمان کرد؟ یا باید آن را بپذیریم و باقی زندگی را با این اختلال بگذرانیم؟ باید بگوییم این اختلال کاملا از بین نمی‌رود و درمان نخواهد شد، اما بدان معنا نیست که باقی عمر را با این اختلال بگذرانیم و با آن کنار بیاییم. هیچ چیز نمی‌تواند آن را به طور کامل و قطعی درمان کند. اما راه‌هایی وجود دارد که علائم این اختلال را کم کند و در بهبود زندگی کمک فراوانی خواهد کرد.

آیا درمان اختلال شخصیت اجتنابی بدون درمانگر امکان پذیر است؟

عدم توانایی این شخصیت به برقراری ارتباط و تعامل با دیگران باعث می‌شود که تمایل چندانی برای دریافت خدمات درمانی نداشته باشند. اما باید بدانید که همه اختلالات شخصیت، من جمله شخصیت اجتنابی برای بهبودی نیاز به دریافت خدمات تخصصی دارند. پس هرگز خودسرانه به درمان نپردازید. در ادامه به روش هایی برای بهبود اوضاع در کنار دریافت خدمات درمانی اشاره کرده‌ایم.

1- وظایف بیمار در قبال خود درمانی

موقعیت‌هایی که بیشتر از آن دوری می‌کنید را شناسایی کنید. در یک برگه دو ستون بکشید، در یک طرف آن لیستی از موقعیت‌هایی که بیشتر احساس امنیت دارید و در طرف دیگر مکان هایی که از حضور در آن‌ها اجتناب می‌کنید را بنویسید. می‌توانید به این لیست ستون‌های دیگری نیز اضافه کنید و در آن‌ها درباره احساسات، افکار و واکنش تان توضیح بدهید. در اختیار گذاشتن این لیست نزد درمانگر کمک شایانی به تسریع روند درمان شما می‌کند.

2- قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی

می‌توانید در تعاملات پر استرس‌زا با یک سلام کوچک شروع کنید. روش‌هایی را جستجو کنید که در مناطق امن قرار بگیرید. مکان‌هایی که دوست ندارید در آن تعاملات‌تان زیاد باشد را بنویسید. احساسی که تجربه کرده‌اید را ثبت کنید. یادداشت کردن سبب پیشرفت و ترغیب شما به ادامه کار می‌شود. برداشتن قدم اول برای افرادی که دچار این اختلال هستند ترسناک و سخت است. خودتان را به انجام کاری که دوست دارید مجبور کنید و به هدف‌هایتان فکر کنید و به توانایی و استعدادهای‌تان باور داشته باشید.

3- احساس ناراحتی نکنید

اگر در برخی موقعیت‌ها دچار عدم اطمینان و ناراحتی اضطراب شدید به خودتان قوت قلب بدهید و با خود بگویید: من می‌توانم انجامش دهم و از انجام دادن این کار خشنود خواهم شد‌. حتی کسانی که مهارت بالای اجتماعی دارند هم گاهی از این که چه چیزی در انتظار آنان است بی خبرند.

پس ناامید نشوید و از ارتباطات اجتماعی خود نهایت استفاده را ببرید. اوقات بیشتری را کنار دوستان‌تان بگذرانید. به مکان‌های شاد بروید. در محل کار، بیشتر با همکاران‌تان صحبت کنید. اگر دوستان زیادی ندارید، از خانواده و آشنایان خود بخواهید که شما را با افراد دیگر آشنا کنند. به دوستان خود بیافزایید. برای اعضای خانواده توضیح دهید که سعی دارید این اختلال را کم کنید و برای کمتر کردن آن تلاش می‌کنید. آن‌ها به شما در آموختن مهارت‌های اجتماعی کمک خواهند کرد.

4- انجام فعالیت های مورد علاقه

لازم نیست فعالیت‌های اجتماعی که علاقه‌ای به آن ندارید را انجام دهید. برای مثال اگر مهمانی رفتن را دوست ندارید. پس آن را انجام ندهید. اگر به رشته تحصیلی‌تان علاقه ندارید آن را عوض کنید. مشاغلی انتخاب کنید که از انجام دادن آن به خود افتخار می‌کنید و به شما حس خوبی می‌دهد. انجام فعالیت‌های مورد علاقه می‌تواند سبب پیدایش انگیزه بیشتری در شما شود. این گونه نیز با کسانی آشنا می‌شوید که خصوصیات اخلاقی نزدیک‌تری به شما دارند.

درمان شخصیت اجتنابی

در ادامه رایج‌ترین روش‌های درمان شخصیت اجتنابی را آورده‌ایم. اما طول درمان و تاثیر آن با توجه به شرایط هر فرد متفاوت خواهد بود. در هر کدام از این روش‌ها مرحله به مرحله ترس، اضطراب و اجتناب از جمع و علت‌های آن شناسایی و رفع می‌گردد. انتخاب درمانگر متخصص و باتجربه اهمیت زیادی در نتیجه بخش بودن درمان دارد.

رفتار درمانی

یکی ازبهترین روش‌های درمان اختلال شخصیت اجتنابی ، رفتار درمانی است. این درمان به کمک روانشناس صورت می‌گیرد.

روانشناس اعتقادات، باورها و افکار فرد را اصلاح می‌کند. کسی که دچار این اختلال هست می‌تواند به کمک روانشناس و گذراندن جلسات روان‌درمانی ریشه اعتقادات ناسالم خود را بیابد و عوارض این اختلال را کم کند.

درمان گروهی

در این روش، کسانی که از یک بیماری مشترک رنج می‌برند. به همراه یک درمانگر در یک مکان جمع می‌شوند و توصیه‌ها و نظرات خود را به اشتراک می‌گذراند. جلسات گروه درمانی به فرد کمک می‌کند تا بتواند تصویری از خود بسازد و آن را اصلاح کند. تقویت احساس همدردی و درک دیگران نیز به واسطه این گروه ها اتفاق می‌افتد.

طرحواره درمانی شخصیت اجتنابی

یکی از روش های جدیدی که در دهه های اخیر به شخصیت اجتنابی کمک کرده است، طرحواره درمانی است. در این روش ریشه های شکل گیری باورهای مخرب و ناسازگار فرد شناسایی شده و به کمک تکنیک های مختلف درمانگر به بیمار کمک می‌کند تا آن‌ها را تغییر دهد. از آنجا که ریشه این اختلال بیشتر در کودکی و ارتباط با والدین است، طرحواره درمانی جزء نتیجه بخش ترین روش های درمانی برای شخصیت اجتنابی بوده است.

روانکاوی

از جمله متدهای درمانی که توانسته بر روی شخصیت های اجتنابی تاثیر زیادی داشته باشد، روانکاوی است. اما از آنجا که این روش طولانی مدت بوده و مراجعه بیمار به طور مرتب ضروری است. نمی‌توان از آن در مورد همه بیماران به کار برد.

دارو درمانی شخصیت اجتنابی

دارو درمانی روش دیگری برای کم کردن عوارض این اختلال است. اما باید بدانیم که دارویی مختص به درمان اختلال شخصیت اجتنابی وجود ندارند و در برخی مواقع پزشک دارو های ضد افسردگی تنها برای کاهش علائم‌افسردگی تجویز می‌کند.

پیامدهای عدم درمان شخصیت اجتنابی

عدم توجه به درمان شخصیت اجتنابی باعث بدتر شدن شرایط کاری و زندگی فرد می‌شود. او به مرور تنهاتر و تنهاتر شده و فرصتی برای رشد مهارت‌های بین فردی و شغلی پیدا نمی‌کند. در نتیجه شانسی برای رسیدن به موفقیت و زندگی ایده آل مانند بقیه نخواهد داشت. تمام این‌ها در حالی است که فرد عمیقا به بودن در کنار دیگران علاقه دارد اما توانایی و جرات این کار را ندارد. در نتیجه به احتمال زیاد دچار اختلالاتی چون افسردگی و اضطراب خواهد شد.

مشاور روانشناس چه نقشی در درمان دارد؟

تشخیص این اختلال دشوار است و نمی‌توان خودسرانه تصمیم گرفت و بهتر است تشخیص توسط یک فرد روانشناس صورت گیرد. نشانه های این اختلال در سنین پایین نمایان می‌شود و تشخیص به موقع روانشناس در درمان مؤثر است.

برای دریافت مشاوره در زمینه درمان شخصیت اجتنابی می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
دریافت مشاوره